سرود بیست‌و‌نهم بند یکم

گات ها

روان جهان، به درگاه آفریدگار به دادخواهی می‌پردازد و می‌گوید: پرودگارا! برای چه مرا آفریدی؟ چرا به من پیکر هستی بخشیدی؟ خشم و ستیز و کینه و زور مَرا به ستوه آورده و برای من به جز تو دادرسی نیست؛ از تو درخواست می‌کنم برایم یاور و نجات دهنده‌ای فرستی تا بتواند زندگانی آسوده و خرمی بمن بخشد.

2 فکر می‌کنند “سرود بیست‌و‌نهم بند یکم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *